Karta charakterystyki

Musisz zapewnić kartę charakterystyki dla produktu, jeśli jest to substancja lub mieszanina sklasyfikowana jako niebezpieczna zgodnie z rozporządzeniem CLP. Musisz ją również zapewnić, jeśli produkt zawiera substancje PBT lub vPvB albo substancje znajdujące się w wykazie substancji podlegających procedurze udzielania zezwoleń zgodnie z rozporządzeniem REACH. W przypadku niektórych mieszanin niesklasyfikowanych jako niebezpieczne nie masz obowiązku automatycznie zapewniać karty charakterystyki. Jeżeli jednak klient o nią poprosi, musisz ją mu przekazać.

Karta charakterystyki nie jest obowiązkowa dla produktów leczniczych, kosmetyków, żywności, pasz ani dla wyrobów gotowych, takich jak na przykład elementy z tworzyw sztucznych lub meble. W praktyce jednak karta charakterystyki jest czasami dobrowolnie przekazywana dla tych produktów, na przykład na żądanie klientów.

Tak. Jeżeli odsprzedajesz substancję lub mieszaninę i wprowadzasz ją do obrotu, musisz zapewnić dostępność aktualnej i prawidłowej karty charakterystyki. Obowiązek ten dotyczy każdego podmiotu będącego częścią łańcucha dostaw.

Karta charakterystyki zawiera przejrzyste informacje dotyczące właściwości substancji lub mieszaniny oraz sposobu bezpiecznego postępowania z nimi. Zawiera na przykład informacje o zagrożeniach, składzie, ochronie zdrowia, pierwszej pomocy, magazynowaniu, transporcie lub gospodarowaniu odpadami. Struktura karty charakterystyki jest określona przepisami – musi ona zawierać 16 sekcji zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia REACH.

Karta charakterystyki musi być sporządzona w języku urzędowym państwa, w którym produkt jest wprowadzany do obrotu. Na przykład w Republice Czeskiej karta charakterystyki musi być w języku czeskim.

Karta charakterystyki musi być sporządzona przez osobę kompetentną. Oznacza to osobę, która zna przepisy dotyczące chemikaliów, rozumie zagrożenia związane z substancjami chemicznymi oraz posiada doświadczenie w zakresie bezpieczeństwa pracy lub toksykologii.

Kartę charakterystyki należy zaktualizować za każdym razem, gdy pojawią się nowe informacje, które mogą wpłynąć na jej treść. Dotyczy to na przykład zmiany klasyfikacji zawartych substancji, nowych danych toksykologicznych, udzielenia lub odmowy udzielenia zezwolenia lub zmiany wymagań formalnych. Zaktualizowaną kartę charakterystyki należy bezpłatnie przekazać wszystkim klientom, którzy otrzymali produkt w ciągu ostatnich 12 miesięcy.

Najpierw należy sprawdzić, czy na produkt ma zastosowanie obowiązek dostarczenia karty charakterystyki. Dotyczy to na przykład substancji lub mieszanin niebezpiecznych. Jeżeli obowiązek ten ma zastosowanie, należy zażądać karty charakterystyki od dostawcy. Niedostarczenie karty charakterystyki w takich przypadkach stanowi naruszenie przepisów prawa. Jeżeli karta charakterystyki nie jest wymagana, dostawca musi co najmniej przekazać podstawowe informacje zgodnie z art. 32 rozporządzenia REACH.

Nie, karta charakterystyki nie musi być wydrukowana w miejscu pracy. Może być przechowywana również w formie elektronicznej, ale musi być w każdej chwili łatwo dostępna dla pracowników i organów kontrolnych.

Nie, obowiązek posiadania karty charakterystyki wynika z przepisów europejskich i dotyczy wprowadzania substancji i mieszanin do obrotu w UE. Jeżeli produkuje Pan/Pani wyroby wyłącznie na eksport poza UE, obowiązek europejski nie ma do nich zastosowania. Wiele państw trzecich posiada jednak własne wymagania dotyczące dokumentacji bezpieczeństwa, dlatego do celów eksportowych zazwyczaj zaleca się sporządzenie karty charakterystyki zgodnie z przepisami państwa przeznaczenia.

Zależy to od sposobu postępowania z produktem.
Jeżeli kupuje Pan/Pani produkt i w żaden sposób go nie modyfikuje, nie są potrzebne dodatkowe dokumenty do opracowania karty charakterystyki. Korzysta Pan/Pani z karty charakterystyki dostawcy lub, w razie potrzeby, z jej tłumaczenia, jeżeli nie jest ona dostępna w wymaganym języku.
Jeżeli przepakowuje Pan/Pani produkt lub zmienia jego etykietę, należy oprzeć się na karcie charakterystyki dostawcy, którą trzeba odpowiednio dostosować.
W przypadku produkcji własnego wyrobu należy oprzeć się na recepturze oraz na kartach charakterystyki wszystkich użytych substancji lub mieszanin. Na tej podstawie opracowuje się kartę charakterystyki dla produktu końcowego.